ara vurmaq

ara vurmaq
[آرا وورماق]
1. به هم زدن رابطه ی دو کس
2. میانه را به هم زدن

Sözlük Azərbaycan Türkcəsi - Farsca. 2015.

Игры ⚽ Поможем написать реферат

Look at other dictionaries:

  • ara — is. 1. İki nöqtə, iki şey arasındakı məsafə. Bakı ilə Gəncə arasında asfalt yol var. Məktəblə evimizin arası yüz addım olar. – Qulam Əsgərov düşmən ilə öz aralarındakı məsafəni bilirdi. Ə. Ə.. 2. Boşluq, açıqlıq, boş yer, açıq yer, məsafə. Ara… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • aralıq — is. 1. İki şey arasındakı boşluq, boş yer; iki yerin arası; ortalıq, orta, ara. Aralıqda qalan şeyləri götürün. Aralıqda gəzib işə mane olma. // Bir neçə otaq və sairə arasındakı açıq yer. Samovarı aralıqda qoy. Kömür yeşiyi aralıqdadır. // sif.… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • çü — (İmişli, Salyan) paz, çüy. – Baltanın başına çü vır, çıxar dəgər uşağa (İmişli)  Çü qoymağ – ara qarışdırmaq, ara vurmaq. – Sən çü qoymason, olar savaşmaz …   Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

  • gigirtdəmağ — (Quba) ara vurmaq, ara qarışdırmaq. – Ga:var, gigirtdəmaği u üzünə adət eliyib …   Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

  • xələc — qatmag: (Quba) ara vurmaq, ara qarışdırmaq. – Unun xələc qatmağ adətidü, unsuz dayanammaz …   Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

  • hoç-hoçilığ — (Lənkəran) sözgəzdirmə, aravurma ◊ Hoç hoçilığ eləməg – söz gəzdirmək, ara vurmaq …   Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

  • deyişdirmək — icb. Deyişməyə məcbur etmək, ara vurmaq; dalaşdırmaq …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • küpəgirən — qarı folk. – hiylə, biclik, fırıldaq, ara vurmaq kimi işlərlə məşğul olan qarı (nağıllarda mənfi surət kimi işlənir). <Həkimbaşı:> Gör bir küpəgirən qarı tapa bilərsənmi? Ə. H.. Kənardan küpəgirən, işsiz, peşəsiz, avam və cahil qarılar… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • baş — is. 1. İnsan bədəninin kəllə və sifətdən ibarət olan yuxarı hissəsi. İri baş. Onun başı ilə bədəni arasında tənasüb yoxdur. – Baş bədənin tacıdır, gözlər onun daş qaşı. (Ata. sözü). // Heyvan bədəninin beyin olan yuxarı və ya ön hissəsi. Toğlular …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • daş — is. 1. Təbiətdə parçalar, yaxud böyük və kiçik kütlələr şəklində təsadüf olunan, suda həll olunmayan bərk cisim (süxur). Küçələrə daş döşəmək. – Bütün izdiham əlinə keçən daş, kəsək parçalarını alovun üstünə yağdırdı. . M. Hüs.. <Rübabə>… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • döyəcləmək — f. 1. Bir şeylə döymək, vurmaq. Az qalıb, mənzil başına çatmışıq, – deyə arabaçı öküzləri döyəclədi. T. Ş. S.. 2. Bir şeylə üstündən vuraraq (döyərək) düzləndirmək, yastılatmaq, bərkitmək, basıb sıxlaşdırmaq, bərabərləşdirmək. Damın torpağını… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”